سرما خورده ام ............. رمق ندارم.............

 اما هنوز نیمه جانی هست آن هم برای نوشتن.

 او امروز نزدیکتر است چون امید برجسته تر است و خستگی در جداره های مغزم از آهنگ خوش فردا رو به اضمحلال است.

می روم با او می روم من هم دور می شوم.